گر از میان آتش دل دم برآورم
زان دم دمار از همه عالم برآورم
۱در بحر نیلی فلک افتد هزار جوش
گر یک خروش از دل پر غم برآورم
۲گر ماتم دلم به مراد دلم کشم
افلاک را ز جامهٔ ماتم برآورم
۳هر دم ز آتش دل اخگرفشان خویش
صد شعله زین فروخته طارم برآورم
۴هر روز صبح را، ز دمم دم فرو شود
زیرا که من دمی که زنم دم برآورم
۵چون همدمی نیافتم اندر همه جهان
از راز خویش پیش که یک‌دم برآورم
۶یک‌دم که پای‌بستهٔ صد گونه درد نیست
دستم نمی‌دهد که مسلم برآورم
۷چوگان کنم ز آه خود آخر سحرگهی
گردون چو گو به حجلهٔ طارم برآورم
۸عطار را چگونه رسانم به کام دل
چون من دمی به کام دلم کم برآورم
۹
