غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما در غمت به شادی جان باز ننگریم

در عشق تو به هر دو جهان باز ننگریم

۱

خوش خوش چو شمع ز آتش عشق تو فی‌المثل

گر جان ما بسوخت به جان باز ننگریم

۲

هر طاعتی که خلق جهان کرد و می‌کنند

گر نقد ماست جمله بدان باز ننگریم

۳

سود دو کون در طلبت گر زیان کنیم

ما در طلب به سود و زیان باز ننگریم

۴

گر عین ما شود همه ذرات کاینات

یک ذره ما به عین عیان باز ننگریم

۵

اسرار تو ز کون و مکان چون منزه است

ما تا ابد به کون و مکان باز ننگریم

۶

چون شد یقین ما که تویی اصل هرچه هست

در پردهٔ یقین به گمان باز ننگریم

۷

در کوی تو دو اسبه بتازیم مردوار

هرگز به مرکب و به عنان باز ننگریم

۸

عطار چون کناره گرفت از میان ما

ما از کنار او به میان باز ننگریم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: باز ننگریمقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«باز ننگریم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ننگریمننگریم
  2. فی‌المثلننگریم
  3. می‌کنندننگریم
  4. کنیمننگریم
  5. کایناتننگریم
  6. استننگریم
  7. هستننگریم
  8. مردوارننگریم
  9. ماننگریم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.