غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۴۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

کافری است از عشق دل برداشتن

اقتدا در دین به کافر داشتن

۱

در ملا تحقیق کردن آشکار

در خلا دین مزور داشتن

۲

از برون گفتن که شیطان گمره است

وز درونش پیر و رهبر داشتن

۳

چون درآید تیرباران بلا

در هزیمت دامن تر داشتن

۴

کار مردان چیست بیکار آمدن

پس به هر دم کار دیگر داشتن

۵

خاک ره بر خود نمایان ریختن

خویشتن را خاک این در داشتن

۶

غرقهٔ این بحر گشتن ناامید

وانگهی امید گوهر داشتن

۷

دست بر سر پای در گل آمدن

خشت بالین، خاک بستر داشتن

۸

دام تن در راه معنی سوختن

مرغ جان بی‌بال و بی‌پر داشتن

۹

هر سری کان از تو سر برمی‌زند

از برای تیغ و خنجر داشتن

۱۰

چون فلک خورشید را بر سر کشید

کی تواند پای بر سر داشتن

۱۱

پای بر سر نه که اینجا کافری است

سر برای تاج و افسر داشتن

۱۲

همچو عطار این سگ درنده را

زهر دادن یا مسخر داشتن

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: داشتنقافیه: ـر۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. برداشتنداشتن
  2. آشکارداشتن
  3. استداشتن
  4. بلاداشتن
  5. آمدنداشتن
  6. ریختنداشتن
  7. ناامیدداشتن
  8. آمدنداشتن
  9. سوختنداشتن
  10. برمی‌زندداشتن
  11. کشیدداشتن
  12. استداشتن
  13. راداشتن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.