غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۷۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای مرا زندگی جان از تو

زنده بینم همه جهان از تو

۱

به زمین می فرو شود خورشید

هر شب از شرم، پر فغان از تو

۲

گر زبانی دهی به یک شکرم

شکر گویم به صد زبان از تو

۳

دست چون در کمر کنم با تو

که کمر ماند بی میان از تو

۴

بار ندهی و پیش خود خوانی

این چه شیوه است صد فغان از تو

۵

دل ز من بردی و نگفتم هیچ

لیک جان کرده‌ام نهان از تو

۶

نتوانم که باز خواهم دل

که مرا هست بیم جان از تو

۷

جان رها کن به من چو دل بردی

کین بدادم ز بیم آن از تو

۸

دعوی صبر چون کنم که مرا

صبر کفر است یک زمان از تو

۹

اثر وصل تو کسی یابد

که شود محو جاودان از تو

۱۰

تا نشانی ز خلق می‌ماند

نتوان یافت نشان از تو

۱۱

عاشقان را خط امان دادی

نیست عطار را امان از تو

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: از توقافیه: ـان۱۱ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«از تو» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. توتو
  2. خورشیدتو
  3. شکرمتو
  4. توتو
  5. خوانیتو
  6. هیچتو
  7. دلتو
  8. بردیتو
  9. مراتو
  10. یابدتو
  11. می‌ماندتو
  12. دادیتو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.