خطی از غالیه بر غالیه‌دان آوردی
دل این سوخته را کار به جان آوردی
۱نه که منشور نکویی تو بی طغرا بود
رفتی از غالیه طغرا و نشان آوردی
۲تا به ماهت نرسد چشم بد هیچ کسی
ماه را در زره مشک‌فشان آوردی
۳نیست از جانب من تا به تو یک موی میان
تو چرا بیهده از موی میان آوردی
۴هرکه او از سر کوی تو به مویی سر تافت
با سر موی خودش موی کشان آوردی
۵گفتم از لعل لبت یک شکر آرم بر زخم
گفت آری شدی و زخم زبان آوردی
۶خواست از لعل تو عطار به عمری شکری
جگرش خوردی و کارش به زیان آوردی
۷
