غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۶۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

گر از همه عاشقان وفا دیدی

چون من به وفای خود که را دیدی

۱

دانی تو که جز وفا ندیدی خود

در جملهٔ عمر تا مرا دیدی

۲

من از تو به جان خود جفا دیدم

تو از من خسته دل وفا دیدی

۳

این است جفا که زود بگذشتی

از بی رویی چو روی ما دیدی

۴

برگشتی تو ز بی دلی هر دم

این مصلحت آخر از کجا دیدی

۵

می‌بگذری و روی تو از پیشم

ما را تو به راه آسیا دیدی

۶

بیگانه مباش چون دو چشمم را

از خون جگر در آشنا دیدی

۷

تا روی چو آفتاب بنمودی

بس دل که چو ذره در هوا دیدی

۸

عطار ز دست رفت و تو با او

دیدی که چه کردی و چها دیدی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دیدیقافیه: ـا۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دیدیدیدی
  2. خوددیدی
  3. دیدمدیدی
  4. بگذشتیدیدی
  5. دمدیدی
  6. پیشمدیدی
  7. رادیدی
  8. بنمودیدیدی
  9. اودیدی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.