غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۱۷ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

خال مشکین بر گلستان می زنی

دل همی سوزی و بر جان می زنی

۱

بر بیاض برگ گل عمر مرا

هر زمان فال دگرسان می زنی

۲

صید خواهی کرد دلها را به زلف

زلف را بر یکدگر زان می زنی

۳

زان دو لعل آتشین آبدار

آتش اندر آب حیوان می زنی

۴

از لبت یک بوسه نتوان زد به تیر

کز سر کین تیر مژگان می زنی

۵

گفته‌ای ایمانت را راهی زنم

چون بکشتی الحق آسان می زنی

۶

در تو پیمان نیست صد عاشق بمرد

تا تو رای عهد و پیمان می زنی

۷

دامن اندر خون زند عطار زانک

تو نفس با او ز هجران می زنی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می زنیقافیه: ـان۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می زنی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. زنیزنی
  2. مرازنی
  3. زلفزنی
  4. آبدارزنی
  5. تیرزنی
  6. زنمزنی
  7. بمردزنی
  8. زانکزنی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.