بخش نوزدهم

(۵) حکایت در ذمّ دنیا عطار

شاعر
عطار
قالب
مثنوی
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چنین گفته‌ست آن پاکیزه گوهر

که دینی دوست از سگ هست کمتر

۱

چو مرداریست این دنیای غدّار

سگان هنگامه کرده گردِ مردار

۲

چو سگ زان سیر شد بگذارد آنرا

که تا یک سگ دگر بردارد آنرا

۳

ذخیره نهد او از هیچ روئی

نیندیشد ز فردا نیز موئی

۴

ولی هر کس که دنیاجوی باشد

همیشه در طلب چون گوی باشد

۵

چو گوئی می‌دود دایم ز عادت

که تا یک دم کند دنیا زیادت

۶

اُمید عمر یک روزش نه وانگاه

غم صد ساله بر جانش بیک راه

۷

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ بخش نوزدهم (۱۶ شعر) قرار دارد.