بخش یازدهم

بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار

شاعر
عطار
قالب
مثنوی
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

میدوید آن عامی زیر و زبر

تا نماز مرده در یابد مگر

۱

آن یکی دیوانه چون او را بدید

کو در آن تعجیل بیخود میدوید

۲

گفت چیزی سرد میگردد براه

هین بدو تا در رسی آنجایگاه

۳

هستی از مردار دنیا ناصبور

میروی چون مرده میبینی ز دور

۴

میخوری مردار دنیا ماه و سال

وین خود از جوعست برمردان حلال

۵

تا که یک عاقل برآرد یک دمی

جاهلان خوردند در هم عالمی

۶

تا بحکمت لقمهٔ لقمان خورد

در خیانت خائنی صد جان خورد

۷

اهل دنیا چون سگ دیوانه اند

در گزندت زانکه بس بیگانه اند

۸

میخورند از جهل مرداری بناز

میکنند آنگه کفن از مرده باز

۹

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ بخش یازدهم (۱۲ شعر) قرار دارد.