سائلی بنشست پیش بایزید
گفت از لطف خدای برمزید
۱در ره حق دائماً مردانه‌ای
در میان عارفان فرزانه‌ای
۲راه حق راتو به جان کوشیده‌ای
دائماً از شوق حق جوشیده‌ای
۳تو شراب سر حق نوشیده‌ای
سر اسرار خدا پوشیده‌ای
۴سر سبحانی ز تو شد آشکار
در میان عاشقان نامدار
۵جان و تن را در طلب بگداختی
تا کمال معرفت در یافتی
۶هر دو عالم را در این ره باختی
مرکب معنی در این ره تاختی
۷در وجود خویشتن فانی شدی
در بقای حق بحق باقی شدی
۸دیدهٔ نفس بهیمی دوختی
این جهان و آن جهان را سوختی
۹سر تو از فکر جمله برتر است
فکر تو از عرش اعلی برتر است
۱۰مظهر تحقیق و تجرید آمدی
لاجرم در عین توحید آمدی
۱۱غیر حق را اندر این ره سوختی
چشم خود بینی در این ره دوختی
۱۲طالبان و سالکان در راه تو
جمله همچون چاکرند شاه تو
۱۳عاشقان در راه تو حیران شدند
عارفان از درد تو بیجان شدند
۱۴زاهدان از زهد تو وامانده‌اند
عالمان از علم تو درمانده‌اند
۱۵پیر ما در ره توئی این دم یقین
نام تو کردند سلطان عارفین
۱۶مشکلی افتاده اندر ره مرا
مشکل ما را بکن حالی روا
۱۷اندر این ره می‌روم با پا و سر
هر زمان پیش آیدم لونی دگر
۱۸گاه نورانی و گه ظلمانیم
گاه روحانی و گه نفسانیم
۱۹گاه در علویم و گه در اسفلی
گاه در عقلیم و گه در غافلی
۲۰گاه طالب گاه مطلوب آمدم
گه محب و گاه محبوب آمدم
۲۱گاه عاشق گاه صادق آمدم
گه منافق گاه فاسق آمدم
۲۲گه محقق گه موحد آمدم
گاه زاهد گه مقلد آمدم
۲۳هر زمان لون دگر می‌دیده‌ام
اندر این ره راه را نادیده‌ام
۲۴گفت سلطانش چو انس حق رسد
این خیالات از سرت بیرون کند
۲۵چونکه انس حق ترا حاصل شود
راه حق در پیش تو واصل شود
۲۶اندر این ره جسم تو یکتا شود
طالب و مطلوب هم یکجا شود
۲۷علو را در سفل بینی ای پسر
بشنو این اسرار شو صاحب نظر
۲۸نور در ظلمت ببینی آشکار
فهم کن اسرار ای مرد کبار
۲۹عشق و عاشق هر دو را محبوب دان
سالک و طالب همه مطلوب دان
۳۰یافتن اینجا بود نایافتن
گم شدن اینجا بود پیدا شدن
۳۱هست را میدان در این ره غافلی
خیز ونادان شو اگر تو عاقلی
۳۲بعد از آن بینی انیس با جلیس
اندر این منزل شوی روح نفیس
۳۳دائماً بنشسته باشی با خدا
فارغ ازکبر و نفاق و از هوا
۳۴روح اندر خلوت جانان بود
در حریم وصل با جانان بود
۳۵یک زمان غایب نباشی از خدا
دائماً از نور حق گیری ضیاء
۳۶سر این اسرار را حاصل کنی
جان و دل در معرفت کامل کنی
۳۷در جلیس این جسم تو چون جان شود
در حریم حضرت جانان شود
۳۸در جلیسی با خدا و مصطفی
هم انیست می‌شود دایم صفا
۳۹
