غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۲۳ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شب که آیینهٔ آن آینه‌رو گردیدم

جلوه‌ای کرد که من هم همه او گردیدم

۱

ساغر بی‌خودی‌ام نشئهٔ پروازی داشت

رنگها بسکه شکستم همه بوگردیدم

۲

حاصل ریشهٔ امید ازین مزرع وهم

بیش ازین نیست که پامال نموگردیدم

۳

وضع این میکده واماندگی و بیکاری‌ست

محرم پای خم و دست سبو گردیدم

۴

زخمها داشتم از جوهر آیینهٔ راز

صنعتی کرد تحیر که رفو گردیدم

۵

در بیابان طلب هر که دچارم ‌گردید

به تمنای تو گرد سر او گردیدم

۶

داشتم شعله صفت در گره بیتابی

آنقدر مایه که خرج تک و پو گردیدم

۷

گل شبنم زده بی‌روی تو داغم دارد

ازکجا مایل این آبله‌رو گردیدم

۸

ناتوانی است پریخانهٔ صد رنگ امید

مفت نقاش خیال تو که مو گردیدم

۹

ترک جولان هوس موج‌ گهر کرد مرا

جمع در جیب خودم‌ کز همه سو گردیدم

۱۰

در مقامی‌ که خموشی نفسی‌ گرم نداشت

بیدل از بیخبری قافله جو گردیدم

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گردیدمقافیه: ـو۹ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. گردیدمگردیدم
  2. داشتبوگردیدم
  3. وهمنموگردیدم
  4. بیکاری‌ستگردیدم
  5. رازگردیدم
  6. دچارم‌گردیدگردیدم
  7. بیتابیگردیدم
  8. داردگردیدم
  9. امیدگردیدم
  10. مراگردیدم
  11. نداشتگردیدم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.