غزلیات

شمارهٔ ۱۵۰ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ای که جان و دل آگاه تو را همراه است

بی تو آگه نیم از خویش خدا آگاه است

۱

مدت صحبت تو عمر گرانمایه ماست

آه ازین عمر گرانمایه که بس کوتاه است

۲

غم تو از دل ما در همه دلها ره کرد

راست است این که ز دلها سوی دلها راه است

۳

دل نمی خواست جدایی ز تو اما چه کنیم

دور ایام نه بر قاعده دلخواه است

۴

واقعا نیست ز من غمزده تر کس به جهان

شاهد حال من این واقعه ناگاه است

۵

رفت بر باد چو کاه از غم تو عمر عزیز

روی بنما که فراق تو قوی جانکاه است

۶

جامی از دست بشد کار ز تاثیر قضا

چاره کار رضینا بقضاء الله است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـاه۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. ماستاست
  3. کرداست
  4. کنیماست
  5. جهاناست
  6. عزیزاست
  7. قضااست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.