سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید
ز روی لطف به سوی فتادگان نگرید
۱سوی شکار شد آن ماه و من به ره ماندم
خدای را غم حال من شکسته خورید
۲به خواریم مگذارید بر ره افتاده
که پیش چشم من از جان و دل عزیزترید
۳قلاده سگ کویش به گردنم فکنید
کشان کشان ز پیش تا شکارگه ببرید
۴کرم کنید و ستانید نیم جان مرا
به خاک سم سمند سوار من سپرید
۵اگر شماره خیل سگان خویش کند
مرا به سهو هم از خیل آن سگان شمرید
۶نکرد در دلتان جای ناله جامی
دریغ کز غم ارباب درد بی خبرید
۷
