شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید
صبح بشنید همان دم نفس سرد کشید
۱من و جام می و شکر کرم پیر مغان
که به میخانه مرا همت آن مرد کشید
۲دارم از دوست غباری که چو من گرد شدم
در ره او ز چه رو دامن ازین درد کشید
۳ماه در خط شود از رشک تو زینسان که رخت
گرد خورشید خط غالیه پرورد کشید
۴روز بازار رخ خوب تو چون دید فلک
رقم حسن چرا بر مه شبگرد کشید
۵مژه خواهد که کند قصه هجران تحریر
کین همه جدول خونین به رخ زرد کشید
۶جامیا دل به غم و درد نه اندر ره عشق
که نشد مرد ره آن کس که نه این درد کشید
۷
