غزلیات

شمارهٔ ۷۵۷ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

صوفی متاع صومعه رهن شراب کن

پیرانه سر تلافی عهد شباب کن

۱

مستم ز نشئه می عشق پریوشی

بر یاد لعلش از دو سه جامم خراب کن

۲

عیب است لاف عشق جوانان و عهد شیب

موی سفیدم از می گلگون خضاب کن

۳

بدنام و شهر رانده و رسوای عالمیم

ای پارسا ز صحبت ما اجتناب کن

۴

کسب کمال و فضل فضولی ست ای پسر

از عاشقان فضیلت عشق اکتساب کن

۵

معنی یکی ست گرچه صور مختلف فتاد

این نکته را قیاس ز بحر و حباب کن

۶

جامی جناب پیر مغان قبله دعاست

هر چیز کالتماس کنی زان جناب کن

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنقافیه: ـاب۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کنکن
  2. پریوشیکن
  3. شیبکن
  4. عالمیمکن
  5. پسرکن
  6. فتادکن
  7. دعاستکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.