سفر خوش است اگر یار همسفر باشد
غبار موکب او سرمه بصر باشد
۱به منزلی که نشیند به محملی که رود
جمال او همه جا قبله نظر باشد
۲به هر جهت که کنی روی آشکار بود
به هر طرف که نهی چشم جلوه گر باشد
۳چه سود همسفری با ویم که آن خودکام
ز راه وصل به هر گام دورتر باشد
۴اسیر محنت عشقم مرا به وصل چه کار
نشاط و عیش دگر عاشقی دگر باشد
۵مرا چو تیر زند گر سپر شود مانع
شکایتی که مرا باشد از سپر باشد
۶به مهر روی بتان عیب من مکن جامی
مرا خود از همه عالم همین هنر باشد
۷