شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو
با زاهدان به توبه چه دارم زبان گرو
۱ماه زمین تویی چه عجب گر به نزد حسن
ماه زمین برد ز مه آسمان گرو
۲بوسی به نسیه ام بده از لب که می نهم
پیش تو در برابر آن نقد جان گرو
۳در داستان عشق تو بگذشت عمرها
رفتیم و دل هنوز بدین داستان گرو
۴رسوای کودکان شدم آری بدین سزاست
پیری که دل کند به غم هر جوان گرو
۵بی مهری است عادت تو وای آن که کرد
خاطر به دلبری چو تو نامهربان گرو
۶جامی به دور لعل لبت وجه می نداشت
تسبیح و خرقه کرد به کوی مغان گرو
۷
