غزل شمارهٔ ۲۰۷ خاقانی

ردیف احتمالی: می‌خواندشقافیه: ـان۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می‌خواندش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

1. می‌خواندشمی‌خواندش
2. دیدمی‌خواندش
3. استمی‌خواندش
4. زینهارمی‌خواندش
5. ماستمی‌خواندش
6. منمی‌خواندش
7. استمی‌خواندش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.