غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۷ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ای

بر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

۱

در روی من ز غمزه کمان‌ها کشیده‌ای

بر جان من ز طره کمین‌ها گشاده‌ای

۲

بر هرچه در زمانه سواری به نیکوئی

الا بر وفا و مهر کز این دو پیاده‌ای

۳

گفتی جفا نه کار من است ای سلیم دل

تو خود ز مادر از پی این کار زاده‌ای

۴

دیدی که دل چگونه ز من درربوده‌ای

پنداشتی که بر سر گنج اوفتاده‌ای

۵

گفتی که روز سختی فریاد تو رسم

سخت است کار بهر چه روز ایستاده‌ای

۶

خاقانی از جهان به پناه تو درگریخت

او را به دست خصم چرا باز داده‌ای

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ایقافیه: ـاده۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ای» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. برگشاده‌ایبرنهاده‌ای
  2. کشیده‌ایگشاده‌ای
  3. نیکوئیپیاده‌ای
  4. دلزاده‌ای
  5. درربوده‌ایاوفتاده‌ای
  6. رسمایستاده‌ای
  7. درگریختداده‌ای

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.