یک روز مرا بر لب خود میر نکردی
وز لعل لبت جامگی تقریر نکردی
۱زان شب که سر زلف تو در خواب بدیدم
حیران و پریشانم و تعبیر نکردی
۲یک عالم و عاقل به جهان نیست که او را
دیوانه آن زلف چو زنجیر نکردی
۳بگریست بسی از غم تو طفل دو چشمم
وز سنگ دلی در دهنش شیر نکردی
۴در کعبه خوبی تو احرام ببستیم
بس تلبیه گفتیم و تو تکبیر نکردی
۵بگرفت دلم در غمت ای سرو جوان بخت
شد پیر دلم پیروی پیر نکردی
۶با قوس دو ابروی تو یک دل به جهان نیست
تا خسته بدان غمزه چون تیر نکردی
۷بس عقل که در آیت حسن تو فروماند
وز وی به کرم روزی تفسیر نکردی
۸در بردن جان‌ها و در آزردن جان‌ها
الحق صنما هیچ تو تقصیر نکردی
۹در کشتنم ای دلبر خون خوار بکردم
صد لابه و یک ساعت تأخیر نکردی
۱۰در آتش عشق تو دلم سوخت به یک بار
وز بهر دوا قرص تباشیر نکردی
۱۱بیمار شدم از غم هجر تو و روزی
از بهر من خسته تو تدبیر نکردی
۱۲خورشید رخت با زحل زلف سیاهت
صد بار قران کرد و تو تأثیر نکردی
۱۳بر خاک درت روی نهادم ز سر عجز
وز قصه هجرانم تحریر نکردی
۱۴خامش شوم و هیچ نگویم پس از این من
هر چاکر دیرینه چو توفیر نکردی
۱۵
