غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

چونک درآییم به غوغای شب

گرد برآریم ز دریای شب

۱

خواب نخواهد بگریزد ز خواب

آنک بدیدست تماشای شب

۲

بس دل پرنور و بسی جان پاک

مشتغل و بنده و مولای شب

۳

شب تتق شاهد غیبی بود

روز کجا باشد همتای شب

۴

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه

چون نچشیدی تو ز حلوای شب

۵

دست مرا بست شب از کسب و کار

تا به سحر دست من و پای شب

۶

راه درازست برانیم تیز

ما به درازا و به پهنای شب

۷

روز اگر مکسب و سوداگریست

ذوق دگر دارد سودای شب

۸

مفخر تبریز توی شمس دین

حسرت روزی و تمنای شب

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: شبقافیه: ـای۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«شب» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. شبشب
  2. خوابشب
  3. پاکشب
  4. بودشب
  5. سیاهشب
  6. کارشب
  7. تیزشب
  8. سوداگریستشب
  9. دینشب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.