غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۷۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز عشق روی تو روشن دل بنین و بنات

بیا که از تو شود سیئاتهم حسنات

۱

خیال تو چو درآید به سینه عاشق

درون خانه تن پر شود چراغ حیات

۲

دود به پیش خیالت خیال‌های دگر

چنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات

۳

به گرد سنبل تو جان‌ها چو مور و ملخ

که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات

۴

به مرده‌ای نگری صد هزار زنده شود

خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات

۵

زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجت

به خانه خانه دوند از گریزخانه مات

۶

کدام صبح که عشقت پیاله‌ای آرد

ز خواب برجهد این بخت خفته گویدهات

۷

فرودود ز فلک مه به بوی این باده

بگویدم که مرا نیز گویمش هیهات

۸

طرب که از تو نباشد بیات می‌گردد

بیار جام که جان آمدم ز عشق بیات

۹

به پیش دیده من باش تا تو را بینم

که سیر می‌نشود دیده من از آیات

۱۰

ندانم از سرمستیست شمس تبریزی

که بر لبت زده‌ام بوسه‌ها و یا بر پات

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـات۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. بناتحسنات
  2. عاشقحیات
  3. دگرنجات
  4. ملخزکات
  5. شودبرات
  6. شطرنجتمات
  7. آردگویدهات
  8. بادههیهات
  9. می‌گرددبیات
  10. بینمآیات
  11. تبریزیپات

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.