غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ترک سرمستم که ساغر می‌گرفت

عالمی در شور و در شر می‌گرفت

۱

عکس خورشید جمالش در جهان

شعله می‌زد هفت کشور می‌گرفت

۲

چون صبا بر چین زلفش می‌گذشت

بوستان در مشک و عنبر می‌گرفت

۳

هر دمی از آه دودآسای من

آتشی در عود و مجمر می‌گرفت

۴

بوسه‌ای زو دل طلب می‌کرد لیک

این سخن با او کجا در می‌گرفت

۵

قصهٔ دردش عبید از سوز دل

هر زمان می‌گفت و از سر می‌گرفت

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌گرفتقافیه: ـر۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. می‌گرفتمی‌گرفت
  2. جهانمی‌گرفت
  3. می‌گذشتمی‌گرفت
  4. منمی‌گرفت
  5. لیکمی‌گرفت
  6. دلمی‌گرفت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.