غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

پیوسته چشم شوخت ما را فکار دارد

آن ترک مست آخر با ما چکار دارد

۱

با زلف بیقرارش دل مدتی قرین شد

این رسم بیقراری زو یادگار دارد

۲

خرم کسی که با تو روزی به شب رساند

یا چون تو نازنینی شب در کنار دارد

۳

رشگ آیدم همیشه بر حال آن سگی کو

بر خاک آستانت وقتی گذار دارد

۴

با ما دمی نسازد وصلت به هیچ حالی

بیچاره آن که یاری ناسازگار دارد

۵

شوریدگی و مستی فخر عبید باشد

نادان کسی بود کو زین فخر عار دارد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: داردقافیه: ـار۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. شددارد
  3. رسانددارد
  4. کودارد
  5. حالیدارد
  6. باشددارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.