مثنویات، تمثیلات و مقطعات

شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده پروین اعتصامی

قالب
قطعه
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

جُعل پیر گفت با انگشت

که سر و روی ما سیاه مکن

۱

گفت، در خویش هم دمی بنگر

همه را سوی ما نگاه مکن

۲

این سیاهی، سیاهی تنِ توست

جاه مفروش و اشتباه مکن

۳

با تو، رنگ تو هست تا هستی

زین مکان، خیره عزم راه مکن

۴

سیه، ای بی‌خبر، سپید نشد

وقت شیرین خود تباه مکن

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: مکنقافیه: ـاه۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. انگشتمکن
  2. بنگرمکن
  3. توستمکن
  4. هستیمکن
  5. نشدمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ پروین اعتصامی

۲۲۳ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ مثنویات، تمثیلات و مقطعات (۱۸۱ شعر) قرار دارد.