چون خراباتی نباشد زاهدی؟
که‌ش به شب از در درآید شاهدی
۱محتسب گو تا ببیند روی دوست
همچو محرابی و من چون عابدی
۲چون من آب زندگانی یافتم
غم نباشد گر بمیرد حاسدی
۳آنچه ما را در دل است از سوز عشق
می‌نشاید گفت با هر باردی
۴دوستان گیرند و دلداران ولیک
مهربان نشناسد الا واحدی
۵از تو روحانی‌ترم در پیش دل
نگذرد شب‌های خلوت واردی
۶خانه‌ای در کوی درویشان بگیر
تا نماند در محلت زاهدی
۷گر دلی داری و دلبندیت نیست
پس چه فرق از ناطقی تا جامدی؟
۸گر به خدمت قائمی خواهی، منم
ور نمی‌خواهی، به حسرت قاعدی
۹سعدیا گر روزگارت می‌کُشد
گو بکُش بر دست سیمین‌ساعدی
۱۰
