دیدی ای دل که دگر باره چه آمد پیشم
چه کنم با که بگویم چه خیال اندیشم؟
۱کاش بر من نرسیدی ستم عشق رخت
که فرو مانده به حال دل تنگ خویشم
۲دلبرا نازده در مار سر زلف تو دست
چه کند کژدم هجران تو چندین نیشم
۳همچو دف میخورم از دست جفای تو قفا
چنگوار از غم هجران تو سر در پیشم
۴آبرویم چه بری آتش عشقم بنشان
کمتر از خاکم و بر باد مده زین بیشم
۵گر به جان ناز کنی گر نکنم در رویت
تا بدانی که توانگر دلم ار درویشم
۶دم به دم در دلم آید که دم کفر زنم
تا به جان فتنهٔ آن طرهٔ کافر کیشم
۷عقل دیوانه شد از سعدی دیوانه مزاج
با پریشانی از آن بر سر حال خویشم
۸