غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماست

بال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست

۱

بوسه آن لب میگون و لب ما، هیهات

این می لعل، زیاد از دهن ساغر ماست

۲

عشرت روی زمین، قالب بی جانی ازوست

از سر کوی تو خشتی که به زیر سر ماست

۳

راه عشق است که از سر بودش سنگ نشان

هر که سر در سر این کار کند رهبر ماست

۴

همچو اوراق خزان هر ورقش در جایی است

گر به ظاهر دل صد پاره ما در بر ماست

۵

دل ما از نفس سوختگان تازه شود

هر کجا هست جگر سوخته ای عنبر ماست

۶

نور خورشید در آیینه ما مستورست

جای رحم است بر آن دیده که روشنگر ماست

۷

چشم ما پردگی از سرمه حیرت شده است

ورنه آن آینه رو در ته خاکستر ماست

۸

هر دلی را سخن ما نپذیرد صائب

سینه پاک دهانان، صدف گوهر ماست

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ماستقافیه: ـر۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. ماستماست
  2. هیهاتماست
  3. ازوستماست
  4. نشانماست
  5. استماست
  6. شودماست
  7. مستورستماست
  8. استماست
  9. صائبماست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.