عشرت روی زمین در دل ویرانه ماست
خلوت سینه پر آه، پریخانه ماست
۱کشتی چرخ اگر باد مرادی دارد
ناله بیخودی و نعره مستانه ماست
۲هر چه جز جذبه عشق است درین دامن دشت
گر همه خضر بود، سبزه بیگانه ماست
۳در دل سوخته ما به حقارت منگر
که سویدای دل خاک، سیه خانه ماست
۴سیل وحشت کند از کلبه ما بی برگان
جای رحم است به جغدی که به ویرانه ماست
۵روز محشر چه کند با دل پر شکوه ما؟
که شب زلف تو کوتاه به افسانه ماست
۶نقش بال و پر ما، دام ره ما شده است
هر کجا ریخت پروبال، پریخانه ماست
۷حسن در هیچ زمان این همه شاداب نبود
گریه شادی این شمع ز پروانه ماست
۸کار چون در گره افتد ز خدا یاد کنیم
عقده مشکل ما سبحه صد دانه ماست
۹گرچه از سوختگانیم به ظاهر صائب
مزرع سبز فلک در گره دانه ماست
۱۰
