غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۸۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

برق خاشاک گنه، روزه تابستان است

دود این آتش جانسوز به از ریحان است

۱

می توان یافت ز سی پاره ماه رمضان

آنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است

۲

هست در غنچه لب بسته این ماه نهان

گلستانی که نسیمش نفس رحمان است

۳

مشو از عزت این مهر الهی غافل

که درین مهر بی گنج گهر پنهان است

۴

ماه رویی که شب قدر بود یک خالش

در سراپرده ماه رمضان پنهان است

۵

میکند روزه ماه رمضان عمر دراز

مد انعام درین دفتر و این دیوان است

۶

غفلت از تشنگی و گرسنگی کم گردد

که لب خشک بر این بند گران سوهان است

۷

باش با قد دو تا حلقه این در صائب

که مراد دو جهان در خم این چوگان است

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. رمضاناست
  3. نهاناست
  4. غافلاست
  5. خالشاست
  6. درازاست
  7. گردداست
  8. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.