غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۴۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

روح را جسم گران مانع شبگیر شده است

جای رحم است به سیلی که زمین گیر شده است

۱

دامن دشت پر از آهوی آهوگیرست

بس که صیاد درین بادیه نخجیر شده است

۲

هیچ کافر نشود دور ز آهو چشمان!

نافه را موی ازین واقعه چون شیر شده است

۳

می زند دست به ترکش ز نیستان دایم

هر که چون شیر ز سر پنجه خود سیر شده است

۴

هیچ کس را غم فردا نکند استقبال!

خواب من تلخ ز اندیشه تعبیر شده است

۵

تیر از روح سیاووش مدد می طلبد

سینه گرم که دیگر هدف تیر شده است!

۶

صائب از قحط هم آواز چنین خاموش است

طوطی از خامشی آینه دلگیر شده است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شده استقافیه: ـیر۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. آهوگیرستاست
  3. چشماناست
  4. دایماست
  5. استقبالاست
  6. طلبداست
  7. استاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.