غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۷۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خوشم به درد که در پرده شکیبایی است

بدم به داغ که آیینه دار رسوایی است

۱

به فکر زینت باطن کسی نمی افتد

مدار مردم عالم به ظاهرآرایی است

۲

مشو به سینه چاک از گزند عشق ایمن

که سینه چاک زدن فتح باب رسوایی است

۳

خوش است ناله که از روی درد برخیزد

وگرنه ناله بیدرد بادپیمایی است

۴

چگونه دیده صائب حریف گریه شود؟

عنان سیل سبکرو به دست خودرایی است

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـایی۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. افتداست
  3. ایمناست
  4. برخیزداست
  5. شوداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.