طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیست
که کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست
۱به اهلِ دل چه کند حرفِ بادپیمایان؟
نشانه را خطر از ناوکِ هوایی نیست
۲ز خنده‌روییِ گردون فریبِ رحم مخور
که رخنه‌های قفس رخنهٔ رهایی نیست
۳اگرچه دامنِ گل خوابگاهِ شبنم شد
خوشم که دولتِ تردامنان بقایی نیست
۴شکنجهٔ نظرِ شورِ خلق دلسوز است
به مدعا نرسیدن ز نارسایی نیست
۵اگر ترددِ خاطر سخن قبول کند
کلیدِ رزق به‌غیر از شکسته‌پایی نیست
۶همیشه سروِ تهیدست ازان بود سرسبز
که هیچ چشم به‌دنبالِ بینوایی نیست
۷کناره گیر ز مردم که بی‌دماغان را
شکنجه‌ای بتر از پاسِ آشنایی نیست
۸به هر که هر چه دهی نامِ آن مبر صائب
که حقِ خود طلبیدن کم از گدایی نیست
۹
