غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۱۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟

۱

ای قطره چون قرار نداری به دست ابر

بیرون شدن ز قلزم و عمان چه لازم است؟

۲

زهر فنا چو عاقبت کار خوردنی است

خوردن فریب چشمه حیوان چه لازم است؟

۳

نیکی ثمر در آب روان زود می دهد

با تیغ او مضایقه جان چه لازم است؟

۴

عشق بلند در گرو قهر و لطف نیست

دشنام فاش و خنده پنهان چه لازم است؟

۵

چون باد صبح کار مرا می کند تمام

بر شمع من فشاندن دامان چه لازم است؟

۶

در جنگ، می کند لب خاموش کار تیغ

دادن جواب مردم نادان چه لازم است؟

۷

چون درد کامرانی خود می کند دواست

اظهار درد پیش طبیبان چه لازم است؟

۸

وحشت چو رو دهد همه جا کنج عزلت است

رفتن به کوه و دشت و بیابان چه لازم است؟

۹

چون می شود به صبر شکر زهر عادتی

منت کشیدن از شکرستان چه لازم است؟

۱۰

در وقت خود، چو غنچه گره باز می شود

ممنون شدن ز ناخن و دندان چه لازم است؟

۱۱

چون بندگی به شرط نمودن نه کار توست

صائب قبول کردن احسان چه لازم است؟

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: چه لازم استقافیه: ـان۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«چه لازم است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. ابراست
  3. استاست
  4. دهداست
  5. نیستاست
  6. تماماست
  7. تیغاست
  8. دواستاست
  9. استاست
  10. عادتیاست
  11. شوداست
  12. توستاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.