غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۹۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است

عالم سیاه در نظرم زان ستاره است

۱

چون کودک یتیم درین تیره خاکدان

پهلوی خشک خویش مرا گاهواره است

۲

بر من چنین که سخت گرفته است روزگار

آزاده آن شرار که در سنگ خاره است

۳

تیغ دو دم ندیده چه بیداد می کند

آن ساده دل که طالب عمر دوباره است

۴

صائب کسی که عاقبت اندیش اوفتاد

هر چند در ره است به منزل سواره است

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـاره۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. خاکداناست
  3. روزگاراست
  4. کنداست
  5. اوفتاداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.