غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۹۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

زاندک توجهی دل ما می توان گرفت

۱

خود را چو شبنم گل اگر جمع کرده ای

از خاکدان دهر هوا می توان گرفت

۲

در کشوری که حکم قناعت بود روان

از خاک، فیض آب بقا می توان گرفت

۳

چون ماه نو تواضع اگر خوی خود کنی

آفاق را به قد دو تا می توان گرفت

۴

قانع شوی به عبرت اگر همچو عاقلان

از روزگار سفله چها می توان گرفت

۵

زاهد به جوی شیر دهد زهد خشک را

آسان ز دست کور عصا می توان گرفت

۶

چون سایه بس که دولت دنیاست هیچ و پوچ

با مشتی استخوان ز هما می توان گرفت

۷

صائب تلاش کن گروی از حیات گیر

ورنه عنان عمر کجا می توان گرفت؟

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می توان گرفتقافیه: ـا۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. گرفتگرفت
  2. ایگرفت
  3. روانگرفت
  4. کنیگرفت
  5. عاقلانگرفت
  6. راگرفت
  7. پوچگرفت
  8. گیرگرفت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.