غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۰۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

پستان صبح خشک شد از نامکیدنت

۱

دامان عمر دست و گریبان خاک شد

باقی است همچنان هوس بزم چیدنت

۲

شد شیشه دل دو چشم تو از عینک و هنوز

مشتاق حسن سنگدلان است دیدنت

۳

زینسان که پای عزم تو در خواب رفته است

بسیار مشکل است به منزل رسیدنت

۴

اکنون که در دهان تو دندان بجا نماند

بی حاصل است داعیه لب گزیدنت

۵

با این گرانیی که تو داری چو پای خم

مشکل بود ز کوی مغان پاکشیدنت

۶

چندان هوای نفس عنان ترا گرفت

کز دست رفت قوت از خود رمیدنت

۷

در خون کشید تیر قضا صد هزار صید

از سر نرفت مستی غافل چریدنت

۸

صائب شکسته باش که آخر شکستگی

چون موج می شود پر و بال پریدنت

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدنت۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. آرمیدنتنامکیدنت
  2. شدچیدنت
  3. هنوزدیدنت
  4. استرسیدنت
  5. نماندگزیدنت
  6. خمپاکشیدنت
  7. گرفترمیدنت
  8. صیدچریدنت
  9. شکستگیپریدنت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.