غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۴۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

بیداری حیرت زدگان خواب گران است

۱

پوشیدن چشم از دو جهان سود نبخشد

مادام که دل در بر سالک نگران است

۲

تا دست برآورده ام از خرقه تجرید

بر پیکر من بند قبا بند گران است

۳

پیداست چو ابر تنک جلوه خورشید

در پرده چشمی که خیال تو نهان است

۴

چون سیل، طلبکار ترا سنگ ملامت

در قطع بیابان طلب، سنگ فسان است

۵

در مشرب من خلوت اگر خلوت گورست

بسیار به از صحبت ابنای زمان است

۶

صائب مکن اندیشه جان در سفر عشق

کاین مرحله را ریگ روان خرده جان است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. نبخشداست
  3. تجریداست
  4. خورشیداست
  5. ملامتاست
  6. گورستاست
  7. عشقاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.