غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۷۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟

از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

۱

ندهد دست نوازش دل ما را تسکین

دامن بحر کجا پنجه مرجان گیرد؟

۲

سنگ را سرمه کند گرمی نقش قدمش

جذبه شوق تو آن را که گریبان گیرد

۳

خضر چون آب ز عمر ابدی می گذرد

تاز شمشیر تو یک زخم نمایان گیرد

۴

اگر از جلوه کند زیر و زبر عالم را

کیست تا دامن آن سرو خرامان گیرد؟

۵

چون شود نکهت گل را چمن آرا مانع؟

گر به گل رخنه دیوار گلستان گیرد

۶

باده در مردم بی مغز اثر بیش کند

طرفه شوری است چو آتش به نیستان گیرد

۷

خرده بینان نگذارند به حرفش انگشت

مور را گر به کف دست سلیمان گیرد

۸

کار خس نیست عنانداری آتش صائب

زهره کیست سر راه به جانان گیرد؟

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: گیردقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«گیرد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. گیردگیرد
  2. تسکینگیرد
  3. قدمشگیرد
  4. گذردگیرد
  5. راگیرد
  6. مانعگیرد
  7. کندگیرد
  8. انگشتگیرد
  9. صائبگیرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.