غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۷۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تا دلی از کف ارباب وفا می گیرد

بارها فال ز دیوان حیا می گیرد

۱

گره ناز به ابروی تبسم بستن

غنچه تعلیم ازان بند قبا می گیرد

۲

آن که چندین قفس از نغمه سرایان دارد

کار بر بلبل ما تنگ چرا می گیرد؟

۳

ناوکی کز دل الماس ترازو گردد

زان کمانخانه ابروی هوا می گیرد

۴

جز قلم کز سر خود قطع تعلق کرده است

که به تقریب سخن دست ترا می گیرد؟

۵

صائب از فیض هواداری اشک سحری

لاله باغ سخن رنگ ز ما می گیرد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می گیردقافیه: ـا۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گیردگیرد
  2. بستنگیرد
  3. داردگیرد
  4. گرددگیرد
  5. استگیرد
  6. سحریگیرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.