غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۹۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

سینه را تیره هوا و هوسی می سازد

وقت آیینه مکدر نفسی می سازد

۱

دل معشوق اگر بیضه فولاد بود

ناله سینه شکافم جرسی می سازد

۲

راستی پیشه خود کن خیانت کردن

در و دیوار جهان را عسسی می سازد

۳

چون گل از پوست برون خنده زنان می آید

هر که چون غنچه به صاحب نفسی می سازد

۴

چه شود گر به شکر خنده مرا شاد کنی؟

شهد با آنهمه شان با مگسی می سازد

۵

نیست در کار، شتاب اینهمه در سوختنم

با سپند آتش سوزان نفسی می سازد

۶

دل ارباب هوس هر نفسی در جایی است

کی سگ هرزه مرس با مرسی می سازد؟

۷

در پس پرده تزویر و ریا زاهد خشک

عنکبوتی است که دام مگسی می سازد

۸

هر دمی کز سر صدق است اثرها دارد

صبح صد شمع خموشی از نفسی می سازد

۹

بودم از ناکسی خویش خجل، زین غافل

که ازین خاک سیه عشق کسی می سازد

۱۰

روح در جسم محال است بماند صائب

طایر قدس کجا با قفسی می سازد؟

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می سازدقافیه: ـسی۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. سازدسازد
  2. بودسازد
  3. کردنسازد
  4. آیدسازد
  5. کنیسازد
  6. سوختنمسازد
  7. استسازد
  8. خشکسازد
  9. داردسازد
  10. غافلسازد
  11. صائبسازد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.