غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۹۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

چه میان است که دایم چو دل من لرزد

اینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

۱

عجبی نیست ز تأثیر نظربازیها

که دل چشمه خورشید به روزن لرزد

۲

سخن از موی میان و سر زلفش مکنید

مپسندید کز این بیش دل من لرزد

۳

دانه ام خال لب کشت شد از سوختگی

در زمینی که دل برق به خرمن لرزد

۴

تنگ چشمی اگر (از) خاک چنین گیرد اوج

دل عیسی به سر سوزن آهن لرزد

۵

لرزش مردم عالم به سر دین و دل است

دل صائب به سر طره پرفن لرزد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: لرزدقافیه: ـن۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. لرزدلرزد
  2. نظربازیهالرزد
  3. مکنیدلرزد
  4. سوختگیلرزد
  5. اوجلرزد
  6. استلرزد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.