غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۹۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادند

ما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

۱

ثمر از ماست اگر برگ دگرها بردند

گوهر از ماست اگر خلق در آب افتادند

۲

خبر از داغ جگرسوز غریبان دارند

موجهایی که ز دریا به سراب افتادند

۳

پشت دادند به دیوار صدف چون گوهر

قطره هایی که به دریا ز سحاب افتادند

۴

آه افسوس بود حاصل معمارانی

که به تعمیر من خانه خراب افتادند

۵

در چمن رشک بر آن بال فشانان دارم

که به سرپنجه شاهین و عقاب افتادند

۶

شب زلف تو چه افسانه ندانم سر کرد

عاملانی که به دیوان حساب افتادند

۷

دل معمور از آن قوم طلب کن صائب

که به یک جلوه مستانه خراب افتادند

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: افتادندقافیه: ـاب۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. افتادندافتادند
  2. بردندافتادند
  3. دارندافتادند
  4. گوهرافتادند
  5. معمارانیافتادند
  6. دارمافتادند
  7. کردافتادند
  8. صائبافتادند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.