غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۹۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادند

بیقراری به من و خواب به مخمل دادند

۱

چون سر از کوچه زنجیر نیارم بیرون؟

که عنانم به کف زلف مسلسل دادند

۲

چشم هرسوی مگردان که درین تنگ بساط

خواب آسودگیی بود، به مخمل دادند

۳

مژده آمدنت سنگ به محفل برساند

برگ برگ چمن آیینه به صیقل دادند

۴

شکر این تلخ نگاهان به چه عنوان گویم؟

که به من شهد ز پیمانه حنظل دادند

۵

تن به مالش ده و از دردسر آزاد نشین

لوح تعلیم به دست تو ز صندل دادند

۶

موسم عالم آب است برون آ صائب

سبزه ها بوسه به کنج لب جدول دادند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دادندقافیه: ـل۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. دادنددادند
  2. بیروندادند
  3. بساطدادند
  4. برسانددادند
  5. گویمدادند
  6. نشیندادند
  7. صائبدادند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.