غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۹۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

داروی بیهشی از جام صفاتم دادند

سرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند

۱

گرد راه عدم از خویش نیفشانده هنوز

تنگ چشمان حوادث به براتم دادند

۲

منم آن رهرو لب تشنه که از صدق طلب

هم ز تبخاله خود آب حیاتم دادند

۳

گرچه از عشق کشیدند به صد بند مرا

از گرفتاری ایام نجاتم دادند

۴

آخر کار من و بید تهیدست یکی است

که پس از خشک شدن آب نباتم دادند

۵

چشم بر هرچه درین باغ گشودم صائب

یاد ازان دلبر شیرین حرکاتم دادند

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دادندقافیه: ـاتم۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دادنددادند
  2. هنوزدادند
  3. طلبدادند
  4. مرادادند
  5. استدادند
  6. صائبدادند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.