اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد
به شهر سوختگان قحطی سپند افتد
۱هوای قامت او فکر را بلندی داد
سخن بلند شود عشق چون بلند افتد
۲به چشم کم نظران میل آتشین مکشید
که آتشی به هواداری سپند افتد
۳به صد چراغ گل و لاله ره برون نبرد
اگر نسیم در آن طره بلند افتد
۴مناز پر به سخنهای آتشین صائب
زبان شمع درین انجمن بلند افتد
۵