غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۷۱۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جواب نامه ما را صبا نمی آرد

به چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد

۱

زمانه ای است که باد بهار با آن لطف

به سبزه مژده نشو و نما نمی آرد

۲

نسیم برق عنان را چه پیش آمده است؟

که رو به کلبه احزان ما نمی آرد

۳

به پرسشی نکند یاد، تلخکامان را

لب تو حق نمک را بجا نمی آرد

۴

ازان سبب دل سوزن همیشه سوراخ است

که تاب دوری آهن ربا نمی آرد

۵

چرا نسیم سر زلف در دل شبها

مرا به خاطر آن بیوفا نمی آرد؟

۶

جواب نامه جانسوز شکوه ناکان را

به دست برق بده گر صبا نمی آرد

۷

به ترک فقر، کلاه کسی سزاوارست

که سر فرود به بال هما نمی آرد

۸

مجو ز سینه اغیار داغ غم صائب

زمین شور گل مدعا نمی آرد

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی آردقافیه: ـا۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آردآرد
  2. لطفآرد
  3. استآرد
  4. راآرد
  5. استآرد
  6. شبهاآرد
  7. راآرد
  8. سزاوارستآرد
  9. صائبآرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.