نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد
به یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
۱کمال حسن ترا نقص اگر بود این است
که شیوه های ترا انتخاب نتوان کرد
۲ازان ز روز حساب ایمنی که می دانی
که بیحساب تو ظالم، حساب نتوان کرد
۳ظهور معنی نازک بود ز پرده لفظ
نظاره رخ او بی نقاب نتوان کرد
۴نکرده آب دل خویش را چو شبنم گل
تهیه سفر آفتاب نتوان کرد
۵علاج غفلت خود کن که پای خواب آلود
سفر چو تنگ شود، در رکاب نتوان کرد
۶کجا به سینه دل عاشقان قرار کند؟
به روی بستر بیگانه خواب نتوان کرد
۷به روزگار کهنسالی این فراموشی
عطیه ای است که یاد شباب نتوان کرد
۸فریب عشق به آه دروغ نتوان داد
شکار خضر به دام سراب نتوان کرد
۹درین محیط که طوفان نوح ابجد اوست
به هر نسیم چو موج اضطراب نتوان کرد
۱۰به یک نظر که ترا داده اند حیران باش
که سیر بحر به چشم حباب نتوان کرد
۱۱به فکر خلق چه نسبت خیال صائب را؟
چرا تمیز خطا از صواب نتوان کرد؟
۱۲
