قد تو سرو چمن را پیاده می داند
رخ تو چهره گل را گشاده می داند
۱کمان نرم ترا هر که چاشنی کرده است
کمان سخت فلک را کباده می داند
۲بودتمام به میزان عقل سنگ کسی
که ناقصان را برخود زیاده می داند
۳اگر به خاک برابر شود زبیقدری
سخن سوار فلک را پیاده می داند
۴به روی تلخ ز من هرکه بگذرد صائب
دل رمیده من جام باده می داند
۵
