غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۲۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز خود برآمدگان رستگار می باشند

ز داروگیر جهان برکنار می باشند

۱

ز دل غبار هوس دور کن که مهرویان

هلاک آینه بی غبار می باشند

۲

چه فارغند ز یاد بهشت مردانی

که در مقام رضا پایدار می باشند

۳

اگر دهند دو عالم به مطربی مستان

همان ز همت خودشرمسار می باشند

۴

چه می شود به ته پای خود نگاه کنند

جماعتی که به مطلب سوار می باشند

۵

ز معنی اند چه بی بهره طفل طبعانی

که محو خانه صورت نگار می باشند

۶

ز سیل حادثه حرفی شنیده اند، آنها

که آرمیده درین روزگار می باشند

۷

ز انقلاب ندارند اهل صورت بیم

چو آب آینه بر یک قرار می باشند

۸

جماعتی که نیند از گداز خود غافل

چو شمع شب همه شب اشکبار می باشند

۹

سبکروان که زتعجیل عمر آگاهند

گرهگشا چو نسیم بهار می باشند

۱۰

چه ساده اند گروهی که با نظربازی

به فکر بوس وخیال کنار می باشند

۱۱

بهشت روی زمینند خوبرویانی

که در جناغ فراموشکار می باشند

۱۲

اگر به چرخ برآیند صاحبان نظر

همان چو نقش قدم خاکسار می باشند

۱۳

چو تخم سوخته صائب ستاره سوختگان

خجل ز تربیت نوبهار می باشند

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می باشندقافیه: ـار۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. باشندباشند
  2. مهرویانباشند
  3. مردانیباشند
  4. مستانباشند
  5. کنندباشند
  6. طبعانیباشند
  7. آنهاباشند
  8. بیمباشند
  9. غافلباشند
  10. آگاهندباشند
  11. نظربازیباشند
  12. خوبرویانیباشند
  13. نظرباشند
  14. سوختگانباشند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.